6 Απριλίου 2009

Designing Libraries: the gateway to better library design

 
Το «Designing Libraries» είναι μια πηγή πληροφοριών, αλλά και φόρουμ που σχετίζεται με το σχεδιασμό, την κατασκευή και το design βιβλιοθηκών. Ιδρύθηκε το 2004 στο Aberystwyth University, με αφορμή το σχεδιασμό και την κατασκευή της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου. Στόχος του «Designing Libraries» είναι η ανάπτυξη μιας αξιόπιστης διαδυκτιακής πηγής δεδομένων, για τη διάδοση των βέλτιστων πρακτικών στον τομέα του σχεδιασμού, της κατασκευής και του design των βιβλιοθηκών. Επιπλέον στοχεύει να λειτουργήσει ως πεδίο ανάπτυξης και προβολής ενός γόνιμου διαλόγου ανάμεσα στην κοινότητα των βιβλιοθηκονόμων, στους αρχιτέκτονες, τους πολιτικούς μηχανικούς, τους σχεδιαστές και όσους άλλους ενδιαφέρονται ή εμπλέκονται στο σχεδιασμό και την κατασκευή μιας βιβλιοθήκης.  

Αναλυτικά περιλαμβάνει:
Ι. Βάση Δεδομένων με περιγραφές και εικόνες βιβλιοθηκών. Παρουσιάζονται νέα κτήρια, κτήρια σε ανακατασκευή, εσωτερικοί χώροι βιβλιοθηκών δημόσιων, ακαδημαϊκών, σχολικών και εθνικών, από ολόκληρο τον κόσμο. Η Βάση ενημερώνεται τακτικά. Ως τώρα αριθμεί 400 εγγραφές αναλυτικής παρουσίασης, κυρίως ακαδημαϊκών και δημοσίων βιβλιοθηκών που δραστηριοποιούνται στην Αγγλία, στη Σκοτία, στην Ιρλανδία, στην Ολλανδία κ.α., από το 1990 – σήμερα. Η βάση προσφέρει δυνατότητα (συνοπτικής & αναλυτικής) αναζήτησης δεδομένων σε ένα ευρύ φάσμα χαρακτηριστικών και δεδομένων. 
ΙΙ. Ανεξάρτητη Gallery Φωτογραφιών με τη χρήση λέξεων κλειδιών (tags)
ΙΙΙ. Ανακοινώσεις για projects, εκδηλώσεις, εκδόσεις κ.α. που σχετίζονται με το σχεδιασμό και την κατασκευή βιβλιοθηκών.  
IV. Παραπομπές σε υλικό που σχετίζεται με το σχεδιασμό και το design των βιβλιοθηκών, κυρίως βιβλία, άρθρα.
V. Υπηρεσία RSS feeds Επιπλέον η ιστοσελίδα παρέχει τη δυνατότητα διαφήμισης, αλλά και χορηγίας από εταιρείες ή ιδιώτες που θέλουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο σχεδιασμό και την κατασκευή βιβλιοθηκών.
 
Τέλος παρέχει τη δυνατότητα άμεσης και ελεύθερης καταχώρησης μιας βιβλιοθήκης, με την συμπλήρωση της απαραίτητης φόρμας δεδομένων.

3 Απριλίου 2009

Λογική και Βιβλιοθηκονομία


Διαβάζοντας το Logicomix, συνάντησα ένα παλίο γνώριμο (τι σχέση μπορεί να χει άραγε, η βιβλιοθηκονομία με τους "πατέρες" των μαθηματικών και κυρίως της λογικής;). Ένα παλιό γνώριμο λοιπόν, από τα χρόνια της Σχολής, που η αξιοποίηση του έργου του έχει συμβάλει στην αποτελεσματικότητα της δουλειάς μας.

Ο λόγος για τον κύριο Μπουλ, Τζορτζ (τελεστές Boole στα OPACs).

"Κλέβοντας" από το ευρετήριο προσώπων και όρων του Logicomix, σας τον παρουσιάζουμε ή αν προτιμάτε σας τον θυμίζουμε.

Γεννημένος το 1815 στην Αγγλία, ο Μπουλ (Boole, George) ήταν αυτοδίδακτος μαθηματικός, που αργότερα έγινε καθηγητής των μαθηματικών και της λογικής στο Κουίνς Κόλετζ, στο Κορκ της Ιρλανδίας. Η μεγάλη του συμβολή στη μαθηματικής λογική, την οποία διατύπωσε στο βιβλίο του Μια Διερεύνηση των νόμων της Σκέψης (An Investigation of the Laws of Thought), ήταν η δημιουργία μιας συμβολικής γλώσσας για τις λογικές προτάσεις που επιτρέπει την υπαγωγή τους σε πράξεις, αντίστοιχες με της αριθμητικής. Παρά την τεράστια σημασία του έργου του στη μαθηματικοποίηση των λογικών συλλογισμών, ο Μπουλ χρησιμοποίησε ως βάση το μοντέλο της λογικής του Αριστοτέλη, χωρίς να συμβάλλει στη λογική με νέες έννοιες. Το έργο του είναι το πρώτο σοβαρό βήμα για τη δημιουργία ενός «λογιστικού λογισμού» (calculus ratiocinator), όπως τον ονειρεύτηκε ο Λάιμπνιτς, και η πρώτη ουσιαστική μορφή ενός προτασιακού λογισμού, δηλαδή της αναγωγής της λογικής διαδικασίας σε μια απολύτως σαφή γλώσσα, της οποίας οι –επίσης απολύτως σαφείς – προτάσεις μπορούν να αποτελέσουν το αντικείμενο μαθηματικής επεξεργασίας. 


Η χρήση των συνδέσμων «και», «ή» και «όχι» στη λεγόμενη «μπουλιανή αναζήτηση» (Boolean search) του Ίντερνετ έχει κατευθείαν καταγωγή από το έργο του και τη δική του αντίληψη του προτασιακού λογισμού. Σε αυτόν, τα προτασιακά σύμβολα Χ και Ψ – ουσιαστικά μεταβλητές που μπορούν να πάρουν τις τιμές 0 (για ψεύδος), ή 1 (για την αλήθεια) – ενώνονται με τους συνδέσμους «και», «ή» και «όχι», καθώς και το σύνδεσμο «συνεπάγεται» που εισήγαγε συστηματικά ο Αριστοτέλης. Αλγεβρικού τύπου ταυτότητες, όπως οι τρεις παρακάτω, επιτρέπουν την απλοποίηση των πιο σύνθετων λογικών διατυπώσεων και την εξαγωγή από αυτές συμπερασμάτων: (Χ ή Ψ) = (Ψ ή Χ) όχι (όχι Χ) = Χ όχι (Χ και Ψ) = (όχι Χ) ή (όχι Ψ) Εναλλακτικά μπορούμε να πούμε ότι οι αποδείξεις των προτάσεων ενός λογικού συστήματος, ή των συνδυασμών τους, μπορούν να βασιστούν σε ένα σύστημα αξιωμάτων και απλές πράξεις. 

Αυτό που λείπει από το λογικό φορμαλισμό του Μπουλ είναι η ιδιότητα έκφρασης διασυνδέσεων σημασίας μεταξύ των προτάσεων της. Έτσι, στο παραπάνω παράδειγμα, δεν υπάρχει τρόπος να δηλωθεί ότι Χ και το Ψ μπορεί να εκφράζουν τις δύο μεταξύ τους αντιφατικές προτάσεις «ο Πλάτων είναι γηραιότερος του Σωκράτη» και «Ο Σωκράτης είναι γηραιότερος του Πλάτωνα». Αυτή η αδυναμία διορθώνεται με τον κατηγορηματικό λογισμό. Ο Μπουλ πέθανε του 1864.

Ο σελιδοδείκτης του μήνα